Кога нашите очи би можеле да зборуваат, би звучеле вака:
За трепкање ни треба само една десетина од секундата, а трепкаме на секои седум секунди, 11.500 пати на ден и околу 4,2 милиони пати годишно. Ние сме составени од повеќе од два милиони делови кои сите работат заедно за да ги гледате и може да обработи повеќе од 36.000 битови информации на час.
Нашите мускули се најактивни во целото тело, а надворешните мускули кои ни помагаат да се движиме се најсилни за работата што ја работат – 1000 пати посилни од потребното. Гледаме милиони бои, меѓу кои се црвената, сината и зелената и многу мешавини од нив, а покрај боите, ако мозокот „игра“, понекогаш реагираме и на звук.
Некои од нашите поважни делови се зениците, ирисите, рожниците, склерата и мрежницата. Зениците се влезот низ кој ја пуштаме светлината, а тие се со темна боја за да можеме да ја апсорбираме. Сепак, најмногу се гордееме со ирисите бидејќи тие едноставно се најубави. Тие се всушност кружен мускул чија задача е да ја регулира големината на зеницата и на тој начин да избере колку светлина ќе помине низ нас.
Научниците утврдиле дека луѓето со сини ириси потекнуваат од истиот предок кој имал грешка во мутацијата пред шест до десет илјади години. Пред таа личност, сите луѓе имале кафени ириси.
Рожница е нашиот најпроблематичен, но и важен вработен. Станува збор за проѕирен суперлеќа кој ја изострува сликата, но и ја заматува доколку има проблеми. Речиси сите проблеми што ги имате со видот се резултат на лошото функционирање на рожницата. Следна е склерата – ги држи сите наши делови заедно и низ неа минуваат нервите кои понатаму ги пренесуваат информациите што ги собираме.
Конечно, доаѓаме до нашиот најважен вработен – мрежницата, од канцеларијата на задниот дел од нашите јаболка. Содржи визуелни клетки, шипки и конуси, кои се поврзани со нервни влакна за да го формираат оптичкиот нерв и се одговорни за разликување на боите и светлината.
https://optike.hr/zanimljivosti-o-ocima-imaju-najaktivnije-misice-u-cijelom-tijelu-i-trepnu-svakih-7-sekundi/
